خردادماه هزار و سیصد و شصت و هشت، در گیر و دار امتحانات سال دوم دبیرستان، در روزهایی که جام جهانی در ایتالیا برگزار می‌شد، زلزله‌ای رودبار و منجیل را تکان داد. فاجعه آن‌قدر عظیم بود که این عبارت «عمق فاجعه» را از همان زمان به یاد دارم. روح هر ایرانی به درد و زندگی‌ها تکان خورده بود. یک فوتبالیست آلمانی به نام یورگن کلینزمن پیدا شد و در این میان از فیفا خواست تا بخشی از جریمه‌ای را که بابت دریافت کارت زرد توسط بازیکنان از آن‌ها دریافت می‌شود (مطمئن نیستم، ولی فکر می‌کنم محل تأمین پول همین بود که نوشتم) را به زلزله‌زدگان ایران اختصاص دهد.

صبح كه سوار ماشين شدم تا راهي دانشگاه شوم، راننده ماشين دست به پيچ راديو برد و صداي گوينده با اين خبر آغاز شد كه: ديروز صدها چوپان اسپانيايي به همراه گوسفندان‌شان در خيابان‌هاي شهر مادريد تظاهرات كردند. اين چوپانان با اين كار خود مي‌خواستند به بر هم خوردن امنيت شغلي‌شان در سال‌هاي آينده اعتراض كرده و نظر مقامات كشور را نسبت به تغييرات آب و هوا و اثرات آن بر شغل چوپاني آگاه سازند. اصل خبر راديو را در اين آدرس هم مي‌توانيد بخوانيد.[1]

به دانشگاه كه رسيدم، پاي اينترنت نشستم و ديدم كه اين بخشي از يك اعتراض چندين ساله است. گويي چوپانان هر سال راهي مادريد مي‌شوند تا نسبت به تخريب محيط‌زيست و چراگاه‌هاي گوسفندان اعتراض كنند. اين اعتراض بخشي از اعتراض چوپانان به حفاظت نامناسب از قريب 78 هزار مايل مسيرهايي است كه در اسپانيا چوپانان در طول دوره چراي گوسفندان از آن‌ها استفاده مي‌كنند.[2] اين راه‌ها طبق قوانين اسپانيا تحت حفاظت هستند ولي در عمل به‌واسطه ساخت مسكن، راه و بقيه تأسيسات عمراني به حيطه اين راه‌ها تجاوز مي‌شود. در مجموع در سال 2006 دامداران مالك بيش از يك ميليون گوسفند و گاو به جنبشي پيوسته‌اند كه هدف‌اش اعتراض به اين تجاوزات و حفظ حقوق چوپانان بوده است. در ضمن چوپانان نسبت به  گرم شدن زمين و افزايش دي اكسيد كربن كه در درازمدت سبب تخريب مراتع و ناامني شغلي براي ايشان مي‌شود هشدار داده‌اند.

واقعا افتضاح دموكراسي به اينجا انجاميده كه نزديك دو دهه است به يك عده چوپان كه چيزي سرشان نمي‌شود – چوپان از گرم شدن هوا، افزايش دي اكسيد كربن، حفاظت محيط‌زيست و توسعه پايدار چه مي‌فهمد – اجازه مي‌دهد گوسفندان‌شان را هي كنند وسط شهر مدرني مثل مادريد. مادريد شهري با همه زيبايي‌هاي توريستي و رؤياهاي لاتيني، بايد ميزبان يك عده چوپان و گوسفند باشد. گوسفندها شهر را شلوغ مي‌كنند، ترافيك درست مي‌كنند، فهم هم كه ندارند و پشكل مي‌ريزند و كار شهرداري را زياد مي‌كنند، و وجهه ملي اسپانيا را پيش توريست‌ها و دوربين‌هاي تلويزيوني خراب مي‌كنند. تازه هنوز آثار گندكاري‌هاي امسال جمع نشده، سال بعد از راه مي‌رسد و دوباره روز از نو روزي از نو، ادرار مي‌كنند به در و ديوار شهر؛ ماشين شهرداري بيار و پشكل بار كن. اين‌ها همه مصيبت‌هايي است كه شهرداري مادريد از بابت دموكراسي متحمل مي‌شود. اگر اولين باري كه چوپانان دهاتي اين كار را كردند، گوسفندان‌شان را مي‌بردند كشتارگاه و لاشه‌شان را يك سوم قيمت مي‌فروختند، ديگر نه شهرداري به عذاب مي‌افتاد و نه شهر بوي آغل مي‌گرفت. بوي افتضاح دموكراسي هم در اخبار جهان نمي‌پيچيد.

در خبرها از قول یک مقام بانک مرکزی آمده بود: «با طراحی سایت ویژه، برای حذف صفرهای اضافی از پول ملی از مردم نظرسنجی می‌شود.» از چند منظر می‌توان به این جمله فکر کرد و نکاتی را در آن مشاهده نمود.

چندی است بحث شدیدی درباره علوم انسانی، جایگاه آن‌ها و مهم‌تر از همه اتهامات‌شان مطرح شده است. من شخصا معتقدم وقتی بحث درباره یک رشته از علوم از حیطه آکادمی خارج می‌شود و راه به سیاست می‌برد، مداخله در چنین بحثی بی‌فایده است. اما رؤیت برخی نوشته‌ها نیز چون سوهان روح آدم را می‌خراشد و شاید از سر غیرت علمی و نمی‌دانم چیزی شبیه به این باید حداقل چند جمله‌ای بنویسی تا از درد درونی و نعره‌های وجدان – که البته این روزها متاع کمیابی است – خلاصی یابی.

یکی از نواقص منابع آموزشی جامعه‌شناسی در ایران، فقدان کتب معتبر و مناسب درباره روش‌های غیرپیمایشی است. اگرچه در یک دهه گذشته کتب متعددی درباره روش تحقیق با تأکید بر روش‌های پیمایشی و استفاده از پرسشنامه تألیف و ترجمه شده است، لیکن تعداد کتب درباره بقیه روش‌ها اندک است. روش تطبیقی یکی از روش‌هایی است که تعداد کتب موجود درباره آن قابل ذکر نیست. یکی دو اثر موجود برای طرح این مبحث نیز کفایت ندارند. اشاراتی جسته و گریخته در کتاب‌های روش تحقیق و برخی آثار و مطالعات موردی درباره روش تطبیقی وجود دارد که نمی‌تواند راهنمای دانشجویان و محققان این عرصه باشد.

علی مطهری نماینده مجلس هشتم در نامه‌ای (http://www.tabnak.ir/fa/pages/?cid=57200) به آیت‌ا... هاشمی شاهرودی نکاتی درخصوص جریانات اخیر در کشور و بالاخص برخوردهای صورت گرفته با دستگیرشدگان گفته که قابل تأمل است. قبل از شروع بحث باید نامه آقای مطهری را خواند.

رئیس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد در گفت‌وگوی ویژه تلویزیونی به تاریخ 29 بهمن 1387 آمارهایی از وضعیت تولید محصولات مختلف و البته آمارهای گسترده‌ای درخصوص موفقیت‌های کشور در دوره چهارساله دولت نهم ارائه کرد. برداشت‌های متفاوتی از این آمارها ایجاد شد و در واکنش به ارائه این آمارها، اسحاق جهانگیری وزیر صنایع و معادن در دولت محمد خاتمی، نامه‌ای سرگشاده به محمود احمدی‌نژاد نوشت و مدعی وجود تناقض‌هایی در آمارهای ارائه شده از سوی وی شد (نگاه کنید به: http://tabnak.ir/fa/pages/?cid=39115). علی‌اکبر محرابیان وزیر صنایع دولت محمود احمدی‌نژاد خیلی سرد با نامه جهانگیری برخورد کرد و حتی مدعی شد ضرورتی برای خواندن آن نامه احساس نکرده است، با این‌حال گفته شد که وی دستور داده تا پاسخی به نقدهای جهانگیری داده شود. بالاخره پاسخ نقدهای جهانگیری توسط روابط عمومی وزارت صنایع و معادن داده شد (نگاه کنید به: http://www.parsine.com/pages/?cid=7925). نامه جهانگیری و پاسخ آن مفصل و قضاوت درباره همه مندرجات این دو نامه نیز کاری دشوار و فنی است. لیکن، اکنون پس از چهارماه، فرصتی ایجاد شده تا درباره یکی از مندرجات این نامه قضاوت کنیم. مسأله بر سر تولید فولاد کشور است.

همه ما حق داريم لحظاتي از زندگي را سكوت كنيم و بينديشيم. سكوت همواره نشاني از رضايت، بيم يا از ميدان به در شدن نيست. مي‌خواستم تا آخر سال ننويسم، ولي بازگشت به دنياي تأمل خيلي كمتر از آن‌چه فكر مي‌كردم طول كشيد. احساس مي‌كنم بار ديگر عبارت زير از لويي پاستور بايد راهنماي عمل همه ما باشد.

در هر حرفه‌اي كه هستيد، نه اجازه دهيد كه به بدبيني‌هاي بي‌حاصل آلوده شويد و نه بگذاريد بعضي لحظات تاسف‌بار كه براي هر ملتي (و براي هر فردي) پيش مي‌آيد، شما را به يأس و نااميدي بكشاند. در آرامش حاكم بر آزمايشگاه‌ها، كارگاه‌ها و كتابخانه‌هاي‌تان زندگي كنيد. نخست از خود بپرسيد: من براي يادگيري و خودآموزي‌ام چه كرده‌ام؟ سپس همچنان كه پيش مي‌رويد بپرسيد: من براي كشورم چه كرده‌ام؟ و اين پرسش را آنقدر ادامه دهيد تا به اين احساس شادي بخش و هيجان‌انگيز برسيد كه شايد سهم كوچكي در پيشرفت و اعتلاي بشريت داشته‌ايد. اما هر پاداشي كه زندگي به تلاش‌هاي‌مان بدهد يا ندهد، هنگامي كه به پايان تلاش‌هاي‌مان نزديك مي‌شويم، همه بايد حق آن‌را داشته باشيم كه با صداي بلند بگوييم: من آنچه را كه در توان داشته‌ام، انجام داده‌ام.

به تأسي از پاستور، دوباره تأمل مي‌كنم، مي‌نويسم و مي‌كوشم تا اميدوار باشم.  

فراخوان مقاله مجله مطالعات اجتماعی ایران (ویژه نامه مطالعات اجتماعی شمال)

در پی موفقیت دفتر انجمن جامعه‌شناسی مازندران در تدوین و انتشار دومین شماره از مجله مطالعات اجتماعی ایران (دوره اول، شماره 2، 1385) و بنا به درخواست مجدد این دفتر برای انتشار شماره دیگری از این مجله با محوریت مطالعات اجتماعی در حوزه سه استان شمالی کشور، هیئت تحریریه مجله مطالعات اجتماعی ایران با این درخواست موافقت نموده است. بر همین اساس از کلیه اساتید و محققان حوزه علوم اجتماعی که مطالعاتی درباره پدیده‌های اجتماعی در سه استان گیلان، مازندران و گلستان انجام داده‌اند و تمایل به انتشار مقالات مربوطه در مجله مطالعات اجتماعی ایران دارند، دعوت می‌شود مقالات خود را حداکثر تا تاریخ 31/6/1388 به دفتر انجمن جامعه‌شناسی ایران در مازندران ارسال نمایند. لازم به ذکر است که مجله مطالعات اجتماعی ایران بنا به مصوبه کمیسیون بررسی نشریات علمی کشور دارای امتیاز علمی - پژوهشی است.

توضیحات

داوری مقالات بر اساس روال مورد قبول انجمن جامعه‌شناسی ایران صورت می‌گیرد.

نشانی: مازندران – بابلسر – خیابان شهید بهشتی – پردیس دانشگاه مازندران – دانشکده علوم انسانی و اجتماعی – گروه علوم اجتماعی – دفتر انجمن جامعه‌شناسی مازندران – دکتر نادر رازقی.

تلفن تماس:09112533176 دکتر نادر رازقی  یا دکتر محمد فاضلی 09122330727

آدرس پست الکترونیک:  nader.razeghi@gmail.com   یا fazeli114@yahoo.com

يكي از خوانندگان وبلاگ، در كامنتي كه نوشته عبارت زير را ذكر كرده است:

رای به غیر از احمدی‌نژاد یعنی رای به فساد رای به اسلام آمریکایی یعنی رای به ملحدان یعنی رای به منافقان یعنی .....

فقط از جهت آگاه كردن خوانندگان وبلاگ كه البته اين روزها خودشان كامل در جريان امور قرار دارند، و براي نشان دادن اوج توهيني كه در اين جمله اين طرفدار آقاي احمدي‌ن‍ژاد وجود دارد، فهرست بخشي از افراد و گروه‌هايي را كه از ميرحسين موسوي حمايت كرده‌اند (صرفا بر اساس آن‌چه اين روزها در سايت‌ها منتشر شده است) در لينك‌هاي زير قرار داده‌ام تا مردم قضاوت كنند چه كساني را فاسد و ملحد مي‌خوانند. تا مردم بدانند گروهي كه قدرت را از آخرت‌شان بيشتر دوست دارند چگونه به همه به اين راحتي انگ ملحد، دزد و فاسد مي‌زنند.

بيانيه فرزندان شهداي سپاه و ارتش از ميرحسين موسوي

حمايت 1300 استاد دانشكده هاي علوم تربيتي 

 حمايت بيش از 400 روزنامه نگار از ميرحسين موسوي

حمايت 700 هنرمند موسيقي و هنرهاي تجسمي از ميرحسين موسوي

بيانيه ائتلاف كارآفرينان ايران اسلامي از ميرحسين موسوي

بيانيه حمايت 142 اقتصاددان از ميرحسين موسوي

بيانيه حمايت اعضاي هيئت علمي دانشكده هاي دندانپزشكي دانشگاه هاي تهران و شاهد

اعلام حمايت 120 استاد دانشگاه اميركبير

اعلام حمايت فرزندان شاهد از ميرحسين موسوي

اعلام حمايت برخي فرماندهان سپاه سابق پاسداران از ميرحسين موسوي

اعلام حمايت 83 گروه و حزب سياسي از ميرحسين موسوي

اعلام حمايت 700 حقوقدان از ميرحسين موسوي

اعلام حمايت 800 هنرمند سينما و تلويزيون از ميرحسين موسوي

اعلام حمايت 170 روزنامه نگار بوشهري از ميرحسين

اعلام حمايت 82 جامعه شناس از ميرحسين موسوي

اعلام حمايت 71 استاد علوم سياسي از ميرحسين موسوي

حمايت 6000 استاد دانشگاه از ميرحسين موسوي

و به اين افراد كه فقط ظرف نيم ساعت از سايتهاي مختلف پيدا كرده ام، ميليونها انسان را بيفزاييد كه در سفرهاي استاني به استقبال ميرحسين موسوي آمدند. شما قضاوت كنيد ببينيد اين ها همه دزد و فاسد و اسلام فروش هستند.

حمایت ۲۰۳ تن از اساتید دانشگاه های مازندران از مهندس میرحسین موسوی

بسم الله الرحمن الرحیم

 ملت بزرگ ایران

 مردم شریف استان مازندران

 اکنون که کشور در آستانه دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری قرار دارد و گزینشی بزرگ در راه تعیین سرنوشت همه مردم ایران پیش رو قرار دارد، حق داریم آگاهانه و با شناخت راهی که برای پیمودن تا تحقق توسعه پایدار و همه‌جانبه کشور در پیش است، رئیس جمهور آینده ایران را انتخاب کنیم. انتخابی آگاهانه‌ محقق نخواهد شد مگر آن‌که هر ایرانی به هر زبانی و از سر خیرخواهی دغدغه‌های خویش را درباره کشورش بازگو کند. استان مازندران یکی از استان‌های مهم این کشور است و در هر برنامه‌ای برای توسعه کلی کشور، شایسته است توجهی خاص به ظرفیت‌های این استان مبذول شود. ما به عنوان کسانی که از نزدیک و از دیدگاه علمی با مسائل این استان روبه‌رو هستیم و به عنوان بخشی از مجموعه نیروهای دانش‌محور و متخصص در سالیان گذشته زمان زیادی را صرف شناخت مشکلات استان در راه دستیابی به توسعه پایدار نموده‌ایم، بر خود لازم می‌دانیم تا اهم نکاتی را که دولت آینده باید در دستور کار خود برای توسعه استان مازندران و رفع دغدغه‌های مردم آن داشته باشد بیان کنیم.

دو سال پيش وقتي كتاب جامعه‌شناسي مصرف موسيقي من آماده چاپ مي‌شد و در نهايت به دلايلي به صورت كتاب ولي در نسخ محدود منتشر شد، در صفحه اول و تقديم كتاب نوشته بودم «تقديم به استاد حسين عليزاده به پاس نيم قرن تلاش براي موسيقي اين سرزمين». وقتي كتاب منتشر شد، در كمال تعجب ديدم كه رياست سازماني كه كتاب را منتشر كرده دستور داده‌اند اين صفحه حذف شود. نمي‌دانستم بايد به كجا شكايت برد وقتي سازماني فرهنگي چنين بي‌فرهنگي آشكاري از خود بروز مي‌دهد. احساس كردم حتي نمي‌شود از حسين عليزاده‌اي كه قطعه ني‌نواي او هنوز شايد بهترين نماد روزهاي سخت و دشوار انقلاب و جنگ است، و خدمات‌اش به فرهنگ و هنر اين سرزمين كم‌نظير است، در ابتداي يك كتاب تقدير كرد؛ پس از چه چيز مي‌توان سخن گفت؟

امروز در روزنامه كلمه سبز خواندم كه استاد حسين عليزاده در حركتي نمادين در برگه رأي نمادين صندوق سيار نوشته است «بــا درود بــه جـنـاب مـوسـوي. مـوسيقـي روح انسان است. انسان بي‌روح انسـاني مرده است. لطفا به حرمت‌هاي از دسـت‌رفتـه موسيقي توجه داشته باشيد.» غصه نرسيدن آن جمله تقدير من به گوش استاد عليزاده، سه سال است كه بر دلم مانده بود. با اين غصه، امروز به خوبي درمي‌يابم كه «به حرمت‌هاي از دست رفته موسيقي توجه داشته باشيد» چه معنايي دارد. حرمت از دست رفته است که نام یک موسیقیدان را در ابتدای کتاب بر نمی تابند.  

چند برنامه ديگر مهندس موسوي براي اداره كشور ارائه شده است. در ضمن يك كاتالوگ الكترونيك هم از سوي ستاد ايشان ارائه شده كه به خوبي بيانگر ديدگاه‌ها و مشروح برنامه‌هاي ايشان است. اين كاتالوگ بر روي موبايل‌ها نيز قابل اجراست و به خوبي مي‌توان به كمك آن برنامه‌هاي مهندس موسوي را به مردم معرفي كرد (http://www.ghalamnews.ir/). در لينك‌هاي زير برنامه‌هاي جديد  آمده است.

اصلاح نظام بودجه ريزي و مديريت مخارج بخش عمومي

برنامه بخش كشاورزي

  RSS