تعداد دانش‌آموختگان رشته‌های علوم انسانی در داخل کلاس زیاد نبود. من، طهمورث بشیریه و فرد دیگری که الهیات خوانده بود و اتفاقا مثل من از رشته مهندسی صنایع راهی علوم انسانی شده بود. کلاس معرفت‌شناسی برقرار بود و استاد درس سر کلاس حاضر شدند. درس شروع شد و به تدریج که پیش رفت بر ابهام‌های اعضای کلاس افزوده شد.

همین یک هفته پیش بود که یکی از دانشجوهای کارشناسی ارشد از من پرسید چرا برای روزنامه‌ها نمی‌نویسید؟ دلایلی ذکر کردم ولی اصلا فکر نمی‌کردم خیلی زود بتوانم پاسخ قابل قبول‌تری ارائه کنم.

صبح صدای بیدارباش‌ها به گوش رسید و طبق قرار قبلی باید ساعت 7 صبح برای صرف صبحانه وارد رستوران پادگان می‌شدیم. به ما گفته شده بود که با لباس رسمی نظامی در محوطه پادگان تردد کنیم و برای صرف غذا نیز باید همین‌گونه عمل می‌کردیم. این هم از آن توصیه‌هایی بود که تا آخر به درستی اجرا نشد. تصور می‌کنم همه عملکردها و شواهد نشان از آن داشت که ما سرباز واقعی نیستیم و از همین‌رو برای اعضای هیئت علمی دشوار بود که همواره در محوطه لباس رسمی به تن کنند.

مجلات علمی در ایران معمولا مخاطبان زیادی ندارند یا به علت اطلاع رسانی ناکافی مخاطبان از وجود آنها بی اطلاع می مانند. لذا برخی وقت ها خود نویسنده مجبور می شود منتشر شدن نوشته اش را به بقیه اطلاع دهد. به هر حال مقاله ای به قلم دکتر احمد رجب زاده و من در آخرین شماره مجله انجمن جامعه شناسی ایران (دوره هشتم - شماره ۲ - تابستان ۱۳۸۶) به تازگی منتشر شده است. خلاصه مقاله را در زیر آورده ام تا علاقمندان به جامعه شناسی تطبیقی-تاریخی یا دموکراتیزاسیون اگر مایل بودند به آن مراجعه کنند و ما را هم از نعمت نقد بی بهره نگذارند.

طبقات اجتماعی و دموکراسی: بررسی تطبیقی-تاریخی ایران، ترکیه و کره جنوبی

 مطالعات متعدد در تحقیقات جامعه‌شناختی درباره دموکراتیزاسیون بر نقش طبقات اجتماعی در گذار به دموکراسی یا تحکیم آن تأکید می‌کنند. برخی نظریه‌پردازان مانند برینگتن مور بورژوازی و برخی نظیر روشه‌میر و همکارانش کارگران را کارگزار تحقق دموکراسی می‌دانند. این مقاله مدعی رویکرد دیگری به نقش طبقات اجتماعی در دموکراتیزاسیون است و از رهگذر بررسی تطبیقی فرایند گسست دموکراسی در سه کشور ایران، ترکیه و کره جنوبی در سال‌های بعد از جنگ جهانی دوم، درخصوص فقدان منافع ذاتی از پیش تعیین شده برای هر یک از طبقات اجتماعی در دموکراسی استدلال می‌کند و معتقد است باید منافع هر طبقه اجتماعی را برساخته شرایط تاریخی خاص لحظه‌ای از تاریخ که درباره آن تحلیل صورت می‌گیرد دانست. با اتکا به این رویکرد، دموکراسی نه کارکرد کنش تاریخی طبقه‌ای خاص بلکه محصول تعادل قدرت نسبی طبقات اجتماعی دانسته می‌شود. چنین دیدگاهی، از رویکردی ساختارگرایانه به تحکیم دموکراسی طرفداری می‌کند.

مفاهیم کلیدی: دموکراسی، دموکراتیزاسیون، طبقات اجتماعی، ایران، ترکیه، کره جنوبی.

مدتی است می‌خواهم درباره سریال‌های تلویزیونی ماه رمضان بنویسم ولی بیم داشتم به جوگیر شدن و همنوایی کورکورانه با فضای عمومی برخی رسانه‌ها متهم شوم. ولی بالاخره باید برخی مطالب را نوشت. از سریال مثل هیچ‌کس یا به قول علی کوچولوی خودم، سریال داداشی شروع کنم.

وارد سالن شدیم و همه تقریبا روی صندلی‌ها جا شدند و معدودی روی زمین نشستند. سالن بزرگ ولی تعداد اعضای هیئت علمی نیز زیاد بود. بعد از تماشای لحظاتی از نماآهنگ جبهه و جنگ، چند سخنرانی انتظارمان را می‌کشید. قبل از شروع سخنرانی‌ها چند نکته توجهم را جلب کرد.

  RSS